با کودکی که مشق نمی نویسد چگونه برخورد کنیم؟

با کودکی که لکنت زبان دارد چگونه برخورد کنم؟
بهمن ۱۳, ۱۳۹۵
تجربه اولین عادت ماهانه دخترتان را آسان سازید.
بهمن ۱۳, ۱۳۹۵

بسیاری از کودکان، تکالیف خود را انجام نمی‌دهند. این امر، معمولاً یکی از عوامل ایجاد تنش در خانواده می‌باشد.

اگر کودک تکلیف خود را کامل نمی‌کند، والدین باید اول بررسی کنند ببینند آیا تکلیف مزبور برای آن کودک خیلی مشکل و یا خیلی زیاد است. اگر این طور بود، باید با آموزگار وی در این­باره صحبت کرد.

اگر سطح و میزان تکلیف شب مناسب است ولی باز هم کودک در انجام آن مشکل دارد، شاید بهتر این باشد که چگونگی انجام تکلیف مورد نظر بررسی شود.

والدین، نباید برای انجام تکالیف فرزندشان وسواس به خرج دهند؛ ولی باید به او کمک کنند تا ترتیب به کارگیری روش مؤثری را برای انجام دادن کارهای خود فرا گیرد.

والدین باید کودک را به هنگام انجام تکلیف شب تحت نظر بگیرند، تا ببینند وی چه موقعی و در کجا تکالیف خود را انجام می‌دهد؛ و چگونه وقت خود را برای انجام دادن آن تنظیم می‌کند. معمولاً بهترین کار این است که زمان مشخصی به انجام تکلیف شب اختصاص یابد؛ زیرا این امر به بعضی از کودکان (مانند کودکانی که مشکل دقت دارند) فرصت می‌دهد تا با بازی­های پر تحرک انرژی اضافی خود را بسوزانند. برای سایر کودکان، بهتر است بازی را به عنوان جایزه‌ای برای بعد از انجام تکلیف شب در نظر گرفت. هر مدت زمانی که انتخاب شده، باید پاداش خاصی برای کامل شدن تکلیف در آن مدت تعیین نمود.

کودک، به محیطی که حتی‌الامکان آرام باشد نیاز دارد. عملکرد بعضی از کودکان، درکنار پدر یا مادر بهتر است؛ حتی اگر نیازی به کمک فعالانه آنها نداشته باشند. حضور پدر یا مادر، اثر آرامش بخشی روی این کودکان دارد.

تکلیف شب، نباید برای مدت بسیار طولانی ادامه پیدا کند. اگر وظایف محوله خیلی زیاد است، یا کودک در انجام کارها کند است، شاید لازم باشد که زمان انجام تکالیف به دو جلسه تقسیم گردد.

مهم این است که به کودک آموخته شود، تا وقت خود را طوری تنظیم کند که کار محوله در مدت زمان در نظر گرفته شده قابل اجرا باشد. کودک باید بداند، چگونه کار را بر حسب تقدم آن­ها مرتب کند و چگونه به طور نظام‌مند کار کند. باید به وی یاد داد که نباید از والدین خود انتظار داشته باشد تا کارهایش را برایش انجام دهند، بلکه باید آن­ها را به عنوان منبعی که به هنگام نیاز می‌توان از رهنمودشان استفاده کرد تلقی نماید.

همچنین بعضی از کودکان عادت به ترک کردن، به عنوان راهی جهت مقابله با مشکلات خویش دارند. این کودکان در انجام تکالیف مدرسه یا بازی، هر لحظه‌ای که با مشکل برخوردکردند، کار را رها می‌کنند و از ادامه آن سرباز می‌زنند. اگر کودکی چنین رفتاری دارد، والدینش باید اول درباره اهمیت پایداری با وی صحبت کنند. داستان هائی درباره مردان بزرگی که وقتی با شکستی روبرو شدند ادامه فعالیت خود را رها نکردند برایش تعریف نمایند. کتابخانه‌های کودکان غالباً دارای کتاب­هایی می‌باشند که طی داستان­هایی، فضائل اخلاقی ـ مانند شجاعت و پایداری ـ به کودکان می‌آموزند.

والدین باید اطمینان حاصل کنند که کارهای محوله در توان کودک است و برای تکمیل این تکالیف به او پاداش دهند. آن­ها می‌توانند کار خاصی که نیاز به پایداری دارد به کودک محول سازند و برای انجام دادن آن نظام اهداء پاداش برقرار نمایند. بدین طریق کودک فرصت یادگیری آنچه از پایداری حاصل می‌شود را به دست می آورد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *