من تمام مدت خودم رو با چیزای بی ارزش مقایسه میکنم افکارم پر از نا امیدی هیچ فکر مثبتی تو سرم نیست جز اینکه مغزم اصرار داره هر روز ثابت کنه من نا چیز تر میشم سه سال به همین شکل داره طی میشه به روان پزشک مراجعه کردم با روانشناس صحبت کردم اما بی فایده بود اینقدر که کاملا امیدم رو از دست دادم و فکر میکنم هیچوقت دیگه مثل گذشته فکرم صاف نمیشه هر روشی رو امتحان کردم اما تغییری نمیکنم به خودم احساسی بدی دارم از صبح تا شب از درون خودم و کوچیک و سرزنش میکنم خواهش میکنم کمک کنید شخصیت قبلی خودمو پیدا کنم

سلام دوست خوبم برای فهم بهتر مشکل شما یک یک تشبیه به کار میبرم،انباری خانه تان را تصور کنید که هر چیز به درد نخور یا وسایلی را که به طور فصلی استفاده می کنید، در آن گذاشته اید. هر از گاهی هم می روید تا وسیله دیگری به آن اضافه کنید و بارها به خودتان می گویید چه قدر درهم ریخته است. در واقع تمام مشکلات از همین جا شروع می شود که واقعه ناخوشایندی برای تان اتفاق افتاده و شما به جای آن که ذهنتان را از آن خالی کنید مدام به آن می چسبید، در ذهنتان مرور می کنید و چه بسا حتی داستان را بزرگتر و دراماتیک تر هم می کنید. نتیجه این روش برخورد، استرس، خستگی مفرط، کم آوردن، انزوا، تحریک پذیری و حتی صدمات روحی و مالی می شود. باید به کمک یک درمانگر به ذهن شلوغ و ناراحت خودتان کمک کنید بار اضافه و به درد نخور را دور بریزد. موفق باشید

مشاوره و روانشناسی  

سلام دوست من چه چیزی باعث شده انقدر خودتون رو مستحق عذاب و نا امیدی بدونید؟ شخصیت قبلی شما بین انبوهی از احساسات و افکارتون گم‌ شده،افکار ما بسیار قدرتمند هستن! باید افکار مثبت رو پرورش داد و یا حتی خلق کرد! شما به دوستی نیاز دارید که آگاهانه بهتون کمک کنه شخصیت قبلیتون رو که زیر انبوه افکار و احساسات مدفون شده دوباره زنده کنید. مشتاق یاری شما هستیم ...

مشاوره و روانشناسی